ตอบกระทู้
  ข้อมูลผู้ตั้งกระทู้
  

   ชื่อ:superboy
   คะแนน:2
  โพสวันที่ 11/3/2561
   แก้ไขโปรไฟล์

ทายาทแฮริเออร์



รายละเอียด :

ซีรี่ย์เครื่องบินแฮริเออร์ตอนจบมาแล้วนะครับ เร่งสปีดเสียจนหม้อน้ำแทบระเบิดเชียวนะเนี่ย เพื่อน ๆ สมาชิกลาพักร้อนเตรียมหยุดปีใหม่กันหมดแล้วมั้ง ส่วนผมถ้าไม่ขนนิยายไปปูเสื่ออ่านในไร่อ้อย คงผูกเปลญวนนอนแถวริมคลองนี่แหละ ฮ่า ฮ่า ;)

 

ต้นฉบับจ้า ---------> The Ultimate Harrier

 



   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:superboy
   คะแนน:2
  โพสวันที่ 26/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ทายาทแฮริเออร์

 

           ความเดิม  2 ตอนแรกครับ  ---->  The Original Harrier 

                                                           The American Harrier

ทายาทแฮริเออร์

                ราชนาวีอังกฤษสั่งซื้อเครื่องบินขับไล่ Sea Harrier FRS.1 จำนวน 34 ลำ บินตกเรือขณะฝึกซ้อมไป 1 ลำเหลือแค่ 33 ลำ เมื่อเกิดสงครามเพิ่งได้รับมอบแค่ 26 ลำ ต้องเร่งประจำการส่วนที่เหลือด่วนที่สุด เรื่องนี้โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง  ถ้าเกิดสงครามก่อนหน้าประมาณ 6 เดือน พวกเขาจะมี Sea Harrier มากสุดแค่ 18 ลำ

               วันที่ 5 เมษายน 1982 หลังอาเจนติน่าบุกยึดฟอล์กแลนด์เพียง 3 วัน กองเรือเฉพาะกิจออกเดินทางจากท่าเรือเมือง Portsmouth ก่อนไปหยุดพักเพื่อเตรียมความพร้อมที่เกาะAscension สถานที่นี้ถูกกำหนดให้เป็นฐานทัพส่วนหน้า เป็นกองบัญชาการกองกำลังเฉพาะกิจ หลังเติมน้ำมัน รับเสบียง ทาสีเครื่องบินและเรือบางลำแล้วเสร็จ กองเรือจึงได้เดินทางเข้าสู่เขตประกาศสงคราม

                เรามาดูการจัดกำลังกันก่อนนะครับ ฝูงบิน 801 ประจำเรือ HMS Invincible ได้เครื่องเพิ่มจาก 5 ลำเป็น 8 ลำ ส่วนฝูงบิน 800 ประจำเรือ HMS Hermes ได้เครื่องเพิ่มจาก 5 ลำเป็น 12 ลำ (เพราะมีขนาดใหญ่กว่าและทำหน้าที่เป็นเรือธง) พร้อมกับจัดตั้งฝูงบิน 809 เพิ่มเติมขึ้นมา Sea Harrier สีเทาอ่อนจำนวน 8 ลำจะเดินทางตามไปสมทบ จำนวนเครื่องบินที่ไปราชการจึงเท่ากับ 28 ลำ จากยอดรวม 31 ลำที่ส่งมอบทันเวลา เทหน้าตักรักหมดใจกันเลยทีเดียว

               วันออกเดินทางจากอังกฤษนั้น เครื่องบินทาสีเทาเข้มครึ่งลำ จมูกสีดำ ท้องสีขาว ติดเครื่องหมายดั้งเดิมราชนาวีอังกฤษ มีลวดลายประจำฝูงที่แพนหางดิ่ง ครั้นถึงฟอล์กแลนด์เปลี่ยนมาเป็นสีเทาเข้มทั้งลำ จมูกสีดำ ท้องไม่ขาวแล้ว ติดเครื่องหมายเหมือนกับกองทัพอากาศ ทั้งนี้ก็เพื่อความเหมาะสมในการสงคราม

                ส่วนปัญหาเรื่องเครื่องบินโจมตีนั้น กองทัพอากาศอังกฤษจะเป็นผู้รับหน้าเสื่อ เครื่องบินทิ้งระเบิดระยะไกล Avro Vulcan B Mk.2 ได้มาประจำการที่เกาะ Ascension เพื่อโจมตีเป้าหมายโดยใช้ระยะทาง 8,000 ไมล์ทะเลเดินทางไปกลับ Vulcan จึงถูกใช้งานไม่มากเท่าไหร่ เพราะไกลเกินเหตุน้ำมันหมดตกทะเลจบกัน และมีการจัดส่ง Harrier GR.3 มารับหน้าที่นี้

                 แต่ช้าก่อน...!! ใช่ว่าอยู่ดี ๆ จะไปสนามรบได้เลย ต้องปรับปรุงเครื่องบินให้ทนทะเลกว่าเดิม นักบินก็ต้องฝึกอบรมเพิ่มเติม ทั้งการบินขึ้นลงบนดาดฟ้าเรือที่แคบและลื่น โดยเฉพาะการบินขึ้นจากสกีจัมป์พร้อมลูกระเบิด ฝึกการใช้งานจรวดต่อสู้อากาศยานรุ่นใหม่ ผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดมีเวลา 4 อาทิตย์ที่เร่งรีบ ยุ่งยาก วุ่นวาย อึดอัด และกดดันอย่างถึงที่สุด

                วันที่ 3 พฤษภาคม 1982 Harrier GR.3 จำนวน 10 ลำทยอยเดินทางไกลไปยังเกาะ Ascension เครื่องบินจำนวน 6 ลำพร้อมนักบิน เดินทางต่อด้วยเรือขนส่ง Atlantic Conveyorเพื่อตามไปร่วมขบวน ที่เหลืออีก 4 ลำถูกจัดให้เป็นกองหนุน

                ภาพซ้ายมือถ่ายบนเรือ Atlantic Conveyor ประกอบไปด้วย Sea Harrier ฝูงบิน 809 จำนวน 8 ลำ Harrier GR.3 กองทัพอากาศจำนวน 6 ลำ และเฮลิคอปเตอร์หลายรุ่นจำนวนหนึ่ง ภาพขวาบนคือนักบินกองทัพอากาศอังกฤษ ภาพขวากลางคือการเดินทางไกลพร้อมเครื่องบินเติมน้ำมัน Victor ภาพขวาล่างคือการฝึกอบรมหลักสูตรเฉพาะกิจ นักบินและเจ้าหน้าที่เพิ่งกลับจากฝึกประจำปีของนาโตที่แคนาดา ไม่ทันพักผ่อนต้องไปราชการสงครามต่อเลย

                เรือ Atlantic Conveyor เดินทางมาถึงกองเรือเฉพาะกิจในวันที่ 18 พฤษภาคม 1982 Harrier GR.3 ทั้งหมดถูกย้ายไปลงเรือ HMS Hermes ส่วน Sea Harrier ฝูงบิน 809 จำนวน8 ลำ แบ่งครึ่งให้กับเรือบรรทุกเครื่องบินทั้ง 2 ลำ ต่อมาวันที่ 25 พฤษภาคม 1982 เรือ Atlantic Conveyor ถูกโจมตีเสียหายอย่างหนักก่อนที่จะจม เฮลิคอปเตอร์ Westland Wessex จำนวน6 ลำ Boeing Chinooks จำนวน 3 ลำ และ Westland Lynx อีก 1 ลำ ตอนนั้นจอดอยู่บนเรือเลยก็ซวยไปด้วย

            การรบทางอากาศในฟอล์กแลนด์สรุปได้ดังนี้ Sea Harrier ยิงเครื่องบินฝ่ายตรงข้ามตก 20 ลำ โดยที่ตัวเองไม่เป็นอะไรเลย เป็นผลงานจรวดต่อสู้อากาศยาน AIM-9L Sidewinders ถึง 16 ลำ นี่คือจรวดนำวิถีอินฟาเรดใหม่ล่าสุดของอเมริกา ล๊อคเป้าหมายและยิงจากด้านหน้าได้เลย บวกกับความคล่องตัวในการบินระดับต่ำ เครื่องบินอาเจนติน่าที่แม้จะเร็วกว่าแต่ก็ล้าสมัยกว่า อาวุธที่ใช้ก็ด้อยประสิทธิภาพกว่า การซ่อมบำรุงทำได้ไม่ดีพอ นักบินมือใหม่หัดรบจึงทำผลงานได้อย่างเกินตัว

                เครื่องบิน Sea Harrier บินชนกันเองเพราะหมอกหนาจำนวน 2 ลำ โดนลมพัดตกจากเรือจำนวน 1 ลำ บินตกทะเลไปเองอีก 1 ลำ โดนยิงตกจากภาคพื้นดินจำนวน 2 ลำ ยอดรวมความสูญเสียจึงเท่ากับ 6 ลำ ส่วน Harrier GR.3 ถูกยิงตกจากภาคพื้นดินจำนวน 3 ลำ ลงจอดฉุกเฉินเสียหายอย่างหนัก 1 ลำ โดยลำสุดท้ายนำไปซ่อมเข้าประจำการได้ใหม่

เรือพิฆาตป้องกันภัยอากาศยานปะทะจรวดต่อสู้เรือรบ

                ถ้าเรือพิฆาต HMS Sheffield (D80) คือสัญลักษณ์การโดนโจมตีจากจรวดยุคใหม่ เรือพิฆาต HMS Glamorgan (D19) ก็คือสัญลักษณ์การเอาตัวรอดจากจรวดยุคใหม่ เรือลำนี้เข้าประจำการในปี 1966 ระวางขับน้ำเต็มที่ 6,200 ตัน ยาว 160 เมตร กว้าง 16 เมตร มีจรวดต่อสู้อากาศยาน Seaslug จำนวน 24 นัดเป็นลูกยาว ใช้แท่นยิงและแมกกาซีนขนาดมหึมาที่ท้ายเรือ และมีจรวดต่อสู้อากาศยานระยะใกล้ Seacat จำนวน 2 แท่นยิงเป็นตัวแถม

                HMS Glamorgan แล่นประกบเรือธงตั้งแต่เริ่มเดินทาง กระทั่งมาถึงฟอล์กแลนด์จึงได้แยกตัวไปทำภารกิจ เช้าตรู่วันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน 1982 ท้องฟ้ายังคงมืดมิดมองไม่เห็นแสงตะวัน ระหว่างสนับสนุนภารกิจบนฝั่งที่ร้อนระอุ เรือถูกโจมตีด้วยจรวดต่อสู้เรือรบ Exocet จำนวน 1 นัด อาเจนตินาถอดแท่นจรวดออกจากเรือรบตัวเอง ยัดใส่เครื่องบิน C-130 แอบลำเลียงมาโมดิฟายติดรถบรรทุก โดยใช้เรดาร์กองทัพบกเฝ้าติดตามเป้าหมาย สบจังหวะจึงลั่นไกใส่เรือหมายเลข D19

               ขณะนั้นเอง HMS Glamorgan แล่นห่างจากฝั่ง 18 ไมล์ทะเลด้วยความเร็ว 20 น๊อต อาจเป็นเพราะความมืดหรืออะไรก็ตาม มีรายงานว่าพบวัตถุลึกลับวิ่งตรงเข้ามาหา กัปปิตันสั่งเพิ่มความเร็วแล่นซิกแซกไปมา และให้ยิงจรวดต่อสู้อากาศยานออกไปสกัด เมื่อล๊อคเป้าได้นายทหารการอาวุธนำวิถีจึงไม่รอช้า ทว่าแท่นยิงเงียบสนิทราวกับป่าช้าวัดดอน มีคำสั่งให้ยิงจรวดออกไปอีกครั้ง คราวนี้ลูกจรวดจุดชนวนพุ่งออกไปจากแท่น ท่ามกลางเสียงตะโกนดังลั่นทุ่งของผู้ลั่นไก

                 จรวด Seaslug GWS.2 มีความยาว 6.1 เมตร หนัก 2.3 ตัน ความเร็วสุงสุด 1.8 มัค ระยะยิงไกลสุด 32 กิโลเมตร ออกแบบให้ยิงเครื่องบินที่อยู่สุงลิบ มีแผนติดตั้งหัวรบนิวเคลียร์ให้ด้วย (แต่ไม่ได้ทำเพราะมันแพง) ส่วนจรวด MM38 Exocet มีความยาว 4.7 เมตร หนัก 670 กิโลกรัม ความเร็วสุงสุด 0.92 มัค ระยะยิงไกลสุด 42 กิโลเมตร ใช้วิธีบินสุงกว่าน้ำทะเลเพียง 2เมตร ล๊อคเป้าหมายด้วยตัวเองก่อนพุ่งเข้าโจมตี ไม่ต้องทายผลผู้อ่านคงเดากันได้ Seaslug พลาดในการยิงครั้งสำคัญที่สุด

                 มีคำสั่งให้ยิงสกัดครั้งที่สาม ทว่าไม่ทันเพราะเป้าหมายใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว จรวดจะพุ่งเข้าใส่สะพานเดินเรือหรือไม่ก็กลางลำ กัปปิตันตะโกนลั่นให้รีบหักหลบไปทางโน้น Exocetเข้าปะทะกราบซ้ายค่อนไปทางท้ายเรือ หัวรบจุดระเบิดกลางอากาศแต่ส่วนอื่นยังวิ่งไม่หยุด โรงเก็บเฮลิคอปเตอร์โดนเข้าไปอย่างจัง เฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ด้านในพังยับเยิน แท่นยิงจรวดSeacat กระเด็นหายทั้งยวง มีผู้เสียชีวิตจำนวน 13 ราย ทว่า HMS Glamorgan ก็ยังไม่จมตามความต้องการ ถ้าจรวดเยื้องฝั่งซ้ายจะโดนห้องเครื่องยนต์ ถ้าเยื้องฝั่งขวาและกดลงต่ำจะโดนคลังแสงจรวด Seaslug บังเอิญจรวดเข้าตรงกลางจึงรอดตัวไป

                HMS Glamorgan ปลดประจำการในปี 1986 ถูกขายต่อให้ชิลีและใช้ชื่อ Almirante Latorre DLG-14 เรือยังคงแล่นฉิวต่อไปอีก 12 ปีเต็ม กระทั่งจรวด Seaslug หมดอายุไขทุกนัด เรือที่ Exocet ทำได้เพียงรอยแมวข่วนจึงต้องปิดตำนานลง

                วันที่ 14 มิถุนายน 1982 มีการเซ็นสัญญายุติสงครามบนเรือชื่อ HMS Plymouth (F126) ซึ่งเป็นเรือฟริเกตปราบเรือดำน้ำชั้น Type 12M ประจำการมาแล้ว 21 ปีมากเป็นอันดับ 3ของกองเรือ ทำไมใช้ห้องรับแขกเรือที่ค่อนข้างชราภาพ อาจเป็นเพราะเธอเข้าสงครามขบวนแรกสุด ร่วมรบสมรภูมิแรกคือปฎิบัติการแย่งชิงหมู่เกาะ South Georgia โดยแล่นเรือเข้าใกล้ใช้ปืนใหญ่ 4.5 นิ้วลำกล้องแฝดยิงถล่มชายฝั่ง ส่งเฮลิคอปเตอร์ Westland Wasp ร่วมโจมตีเรือดำน้ำชื่อ ARA Santa Fe กระทั่งเรือดำน้ำถูกทำลายในเวลาต่อมา ทั้งหมดทั้งปวงเกิดขึ้นก่อนทัพใหญ่เดินทางมาถึง เกิดในช่วงทัพเรืออาเจนตินายังอยู่แถวนั้น

                ย้อนกลับไปวันที่ 8 มิถุนายน 1982 HMS Plymouth ถูกโจมตีจากเครื่องบิน Dagger จำนวนหลายลำ (IAI Nesher ของอิสราเอล) โดนระเบิดเข้าไปเนื้อ ๆ ถึง 4 ลูก กระสุนปืนกล30 มม.อีกหลายร้อยนัด อาเจนตินายิงจนกระสุนหมดก็เลยถอดใจ เกิดไฟไหม้อย่างหนักโดยเฉพาะส่วนท้าย ลูกเรือช่วยกันดับและป้องกันไม่ให้น้ำเข้า นี่คือตำนานเรือที่ยิงไม่จมอย่างแท้จริง

                  HMS Plymouth เดินทางกลับบ้านในสภาพยับเยิน ถูกใช้งานต่ออีกเพียง 6 ปีก็ถึงเวลาพักผ่อน หลังปลดประจำการได้ย้ายไปอยู่สก๊อตแลนด์ มีการเปลี่ยนมือเจ้าของสองสามครั้ง ครั้นถึงปี 2014 จึงถูกแปรสภาพเพราะไม่มีเงินดูแล เรื่องของเธอยังไม่จบนะครับ...ในปี 2020 เรือฟริเกตรุ่นใหม่ Type 26 ลำแรกสุดจะเข้าประจำการ มีการรณรงค์ให้ใช้ชื่อ HMS Plymouthซึ่งจะเป็นชื่อชั้นของเรือทุกลำไปด้วย ผู้เขียนคิดว่าเหมาะสมที่สุดแล้ว ไม่เกี่ยวกับทีมฟุตบอลนะครับ ฮ่า ฮ่า

                (ภาพซ้ายมือ) การเดินทางกลับบ้านของเรือธงลำสุดท้ายแห่งราชนาวีอังกฤษ (เพราะหลังจากนี้ไม่มีการรบเดี่ยวแล้ว) HMS Hermes (R12) เข้าประจำการในปี 1959 จอดบ้างออกทะเลบ้างให้เพรียงเกาะเล่นไปวัน ๆ (เจ๊แตงมาเอง) วันดีคืนดีกองทัพเรืออยากได้เครื่องบิน F-4K Phantom II ของอเมริกา เรือถูกเลือกให้ได้ไปต่อเปรียบได้กับสามล้อถูกหวย มีการนำเครื่องบินมาทดสอบใช้งานจริง แต่แล้วสุดท้ายก็ไม่เอาเพราะมีขนาดเล็กเกินไป อังกฤษจึงเสนอขายต่อให้ออสเตรเลียมันเสียเลย แต่ทางโน้นก็ไม่เอาบอกว่าขนาดใหญ่เกินไปอีก ก็เลยถูกย้ายไปช่วยราชการโซนตะวันออกกลาง

                  เข้าสู่ปี 1971 อังกฤษถอนทหารทั้งหมดออกจากตะวันออกกลาง HMS Hermes จึงกลับมาแบกเฮลิคอปเตอร์ให้กับนาวิกโยธิน อีก 10 ปีต่อมาจึงได้ติดสกีจัมป์และเครื่องบินขับไล่ ครั้นอาเจนตินาบุกยืดฟอร์กแลนด์ที่ฝั่งกระโน้น ผู้อาวุโสอันดับหนึ่งจึงได้รับบทบาทเรือธงลำสำคัญ HMS Hermes กลับสู่บ้านเกิดในฐานะวีระสตรี ทั้งที่ก่อนหน้าเอ่ยชื่อแทบไม่มีคนรู้จัก เรือปลดประจำการในปี 1985 ขายต่อให้กับอินเดียหลังจากนั้น 2 ปี ปิดตำนานเรือธงที่โลกลืมไปโดยปริยาย

                   กระทั่งปีในปีนี้เอง อินเดียเพิ่งปลดประจำการเรือ INS Viraat (ชื่อใหม่) มีการรณรงค์ให้ซื้อกลับมาทำเป็นพิพิทธภัณฑ์สันติภาพ แต่ดูแล้วงานนี้คงยากพอสมควร เพราะเรือลำใหญ่ค่าใช้จ่ายก็ใหญ่ตามกัน แล้วใครกันที่จะเป็นคนควักกระเป๋า

                   (ภาพขวามือ) HMS Invincible (R05) ในสงครามฟอล์กแลนด์มีคุณสมบัติดังนี้ เสากระโดงทุกต้นทาสีอ่อนทั้งเสา (ปรกติจะทาสีดำครึ่งบน) ไม่มี Phalanx CIWS ทั้งหน้าและหลัง ไม่มี Harrier GR.3 แม้แต่ลำเดียว มี Sea Harrier FRS.1 ทั้งสีอ่อนและสีเข้ม และมีเรือโท Prince Andrew เป็นนักบินเฮลิคอปเตอร์ ผิดไปจากนี้ของปลอมเสิ่นเจิ้นทั้งสิ้น



แก้ไขข้อมูล : วันที่ 2017-12-26 14:34:00 โดย : superboy


ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:superboy
   คะแนน:2
  โพสวันที่ 26/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ASTOVL มาอีกแล้ว

               หลังสงครามฟอร์กแลนด์สิ้นสุดลง อังกฤษเหลือเครื่องบิน Sea Harrier เพียง 26 ลำ ที่ส่งมารบนั้นรอดกลับไป 22 ลำ ที่ไม่ได้มาบินตกไปเอง 1 ลำเหลือแค่ 4 ลำ เหตุการณ์ที่ว่านั้นก็คือ เครื่องบินหมายเลข XZ438 ซึ่งปรกติใช้ทดสอบและโชว์ตัว วันที่ 19 พฤษภาคม 1982 ได้ถูกนำเข้าประจำการเพราะประเทศเกิดสงคราม ครั้นถึงวันที่ 17 มิถุนายน 1982 นักบินทำเครื่องตกขณะฝึกบินขึ้นสกีจัมป์ จึงมีอายุราชการแค่เพียง 29 วัน

                แม้จะเหลือเครื่องบินน้อยลงกว่าเดิม ที่เหลือกลับไปก็ต้องซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ แต่ไม่มีคำสั่งซื้อเพิ่มเติมแม้แต่ลำเดียว ทั้งที่เครื่องบินบางส่วนยังต้องอยู่ณ.จุดเกิดเหตุ เวลาผ่านไปเกือบ 3 ปีเต็มโน่นแหละครับ เครื่องบินลำที่ 27 จึงจะได้เข้าประจำการ ทำไมถึงได้ใจเย็นขนาดนี้ บทเรียนก็มียังไม่จำกันอีกหรือ เรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลังอย่างแน่นอน

                ก่อนเกิดสงครามฟอร์กแลนด์ได้ไม่นาน กองทัพเรือจับมือกับกองทัพอากาศ (อีกแล้ว) เพื่อพัฒนาเครื่องบิน V/STOL ความเร็วเหนือเสียง (อีกแล้ว)  แบ่งเป็นรุ่นโจมตีของกองทัพอากาศและรุ่นขับไล่ของกองทัพเรือ ออกแบบให้มีลำตัวแฝดหรือสองหาง (อีกแล้ว) ใช้งานบนเรือชั้น Invincible ได้ เพื่อทดแทน Sea Harrier ที่ไม่ถูกใจพระเดชพระคุณในอนาคต

                โครงการ P.1216 จึงได้ถือกำเนิดขึ้น สืบสานทายาทจากรุ่น P.1127 ที่เคยทำค้างไว้ ขนาดใหญ่กว่า Harrier ประมาณ 20 เปอร์เซนต์ เร่งความเร็วจาก 0.9 มัคถึง 1.38 มัคได้ใน90 วินาที ใช้เครื่องยนต์ 1 ตัวพร้อมท่อปรับทิศทางจำนวน 3 ท่อ ระบบลอยตัวและขับเคลื่อนที่ดีที่สุดตามตำราเขาว่างั้น แม้เครื่องยนต์จะให้กำลังไม่มากเท่าไหร่ แต่ด้วยรูปทรงที่ปาดเปรียวออกแบบมาอย่างดี จึงสามารถบินทะลุกำแพงเสียงสมใจสมหวัง มีจุดติดตั้งอาวุธมากกว่าเดิม แบกระเบิดและจรวดได้มากกว่าเดิม ติดเรดาร์ขนาดใหญ่กว่าเดิม ถังน้ำมันจุเยอะกว่าเดิม สรุปความได้ว่าดีกว่าเดิมทุกประการ

              มีความเป็นผู้ดีอังกฤษชัดเจนมาก กำลังเครื่องยนต์มากกว่าแฮริเออร์ประมาณ 20 เปอร์เซนต์ สามารถลากตัวถังที่หนักกว่าฝ่ากำแพงความเร็วเสียงไปได้ ทว่าอัตราการบินไต่ระดับช้ากว่าประมาณ 20 เปอร์เซนต์ ได้อย่างเสียอย่างพี่ป้อมและพี่โต๊ะได้กล่าวไว้

                 เครื่องบิน P.1216 รุ่นขับไล่ภาพบนซ้าย และรุ่นโจมตีภาพล่างซ้าย ภาพกลางคือโมเดลเครื่องบิน P.1216 ที่ใช้ในการทดสอบ เห็นหางประหลาดแบบนี้ยิงไม่ผิดตัวแน่ ส่วนภาพขวามือมาอีกแล้วครับท่าน The SkyHook Submarine สุดยอดความฝันของมวลมนุษยชาติ คราวนี้เป็นเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์อเมริกา ผู้เขียนไม่มีหนังสือเล่มนี้ก็เลยไม่มีข้อมูลเพิ่ม

                นอกจากเครื่องบินที่แสดงอัตลักษณ์อังกฤษอย่างชัดเจน พวกเขายังได้พัฒนารุ่นอื่นไปพร้อมกัน โครงการ P.1214 Harrier II หรือ The X-Wing Harrier หรือ “เครื่องบินปีกรูปตัวเอ็กซ์ขึ้นลงแนวดิ่งทางวิ่งสั้นแนวคิดก้าวหน้าความเร็วเหนือเสียงใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบินติดสกีจัมป์” ซึ่งถูกออกแบบได้น่าตื่นตาตื่นใจที่สุด ประหนึ่งยานรบจากภาพยนตร์เรื่อง Star Trek + Star Wars + Starship Troopers + Macross + Gundam + Galaxy Express 999 นี่คือเครื่องบินขวัญใจมหาชนอีกลำหนึ่ง โดยใช้ส่วนหัวของ P.1216 มาใส่ปีกและท้ายเป็นรูปตัวเอ็กซ์ ติดตั้งอาวุธ เรดาร์ และระบบอื่น ๆ ใกล้เคียงกัน

            มีการกำหนดชนิดเครื่องบินขึ้นมาใหม่ ทั้ง P.1214 และ P.1216 ถูกเรียกว่า Advanced Short Take Off/Vertical Landing หรือ ASTOVL มีการสร้างแบบจำลองขึ้นมาทดสอบ มีความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเดิม (ตั้งแต่สมัย P.1154 The Original Harrier) นั่นก็คือเรื่องความร้อนและอาการสั่นของเครื่องยนต์ ความเร็วที่ลดลงจาก 2.0 มัคเหลือแค่ไม่เกิน 1.38 มัค บวกเทคโนโลยีที่ทันสมัยมากกว่าในอดีต โครงการ P.1216 จึงถูกตั้งเป้าหมายว่าจะสำเร็จเข้าประจำการได้ ส่วนโครงการ P.1214 จะเป็นเครื่องบินรุ่นถัดไป คือให้มีของจริงขึ้นมาก่อนแล้วค่อยต่อยอดความล้ำสมัย

            นายกรัฐมนตรีอังกฤษได้แวะมาเยี่ยมปลายปี 1982 ตอนนั้นโครงการยังเป็นความหวังเรืองรองผ่องนภา ผ่านไป 2 ปีก็เหมือนเคยคือไปไม่ถึงไหน อยากให้เร็วขึ้นต้องอัดเม็ดเงินก้อนโตเข้าช่วย กองทัพเรือฟังแล้วก็ใจหาย สงครามฟอร์กแลนด์ไม่ใช่เสียแค่เครื่องบินกับเฮลิคอปเตอร์ แต่ยังรวมถึงเรือพิฆาต 2 ลำ เรือฟริเกต 2 ลำ เรือช่วยรบขนาดใหญ่ 3 ลำ ที่เสียหายหนักเบาก็อีก 10 กว่าลำ (ยังไม่รวมเรือลำเล็กลำน้อย) ไหนจะลูกจรวดที่เบิกอเมริกามาก่อน หันไปทางไหนล้วนมีแต่เบี้ยหัวแตก

            ส่วนกองทัพอากาศคู่หูดูโอเพื่อนสนิท กำลังสนใจเครื่องบินขับไล่โจมตีอเนกประสงค์ Panavia Tornado ที่พัฒนาร่วมกับเยอรมันและอิตาลี เครื่องต้นแบบเริ่มบินทดสอบในปี 1974ก่อนเริ่มเข้าประจำการในอีก 5 ปีถัดมา เครื่องบินลำใหม่บินได้ไกลแบกระเบิดได้มาก ใช้ขับไล่สกัดกั้นก็ทำได้ไม่น่าเกลียด มีปีกพับได้ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น จึงได้เร่งสายการผลิตเพื่อนำมาปิดช่องโหว่ โครงการ P.1216 ปิดตัวเองในปี 1988 เทคโนโลยีที่ได้มาไม่ถึงกับสูญเปล่า เก็บไว้ใช้กับโครงการร่วมในอนาคตได้

แฮริเออร์รุ่นที่สอง

            ผู้เขียนขอย้อนเวลาเพื่อปูเรื่องนิดเดียว กลับไปยังปี 1973 ในโครงการ Sea Control Ship ที่ผู้อ่านรู้จักกันดี นอกจากมีการประกวดประชันแบบเรือแล้ว ยังได้คัดเลือกเครื่องบินประจำเรือไปพร้อมกัน บริษัท McDonnell Douglas ผู้ผลิตเครื่องบิน Harrier ให้กับนาวิกโยธินภายใต้ชื่อ AV-8A ได้ส่งแบบเครื่องบิน AV-16A Advance Harrier เข้าร่วมชิงชัย ออกแบบให้มีจุดติดอาวุธมากถึง 7 ตำแหน่ง ใช้งานจรวดนำวิถีพื้นสู่พื้นรุ่นใหม่ได้เกือบหมด รวมทั้งจรวดต่อสู้เรือรบ Harpoon รุ่นใหม่เอี่ยม เครื่องบินราคาไม่แพง ค่าใช้จ่ายก็ไม่แพง โครงการไม่ล่มแน่เพราะปรับปรุงมาจากของจริง

                AV-16A Advance Harrier ไม่ผ่านการตัดตัวรอบแรก ความเร็วเหนือเสียงคือสิ่งสำคัญที่ขาดหายไป (เพราะต้องใช้สกัดกั้นเครื่องบินฝ่ายตรงข้าม) ต่อมาโครงการ Sea Control Ship ถูกยกเลิก โครงการ VSTOL Support Ship ถูกยกเลิก นาวิกโยธินได้เรือ LHD ชั้น WASP ขนาด 40,000 ตัน เพื่อใช้ในภารกิจสนับสนุนการยกพลขึ้นบก เครื่องบินลำเดิมจึงได้กลับมาเป็นพระเอก ภายใต้ชื่อใหม่อย่างเป็นทางการว่า AV-8B Harrier II ปรับปรุงโครงสร้างเครื่องให้แข็งแรงกว่าเดิม อายุใช้งานยาวนานกว่าเดิม ออกแบบปีกให้เป็นชิ้นเดียวและใหญ่กว่าเดิม ล้อประคองย้ายมาอยู่กลางปีกเพิ่มจุดติดอาวุธ

               เครื่องบินถูกแบ่งออกเป็น  2 รุ่นตามภารกิจ รุ่นโจมตีใช้ชื่อ AV-8B Harrier II Night Attack มาพร้อมระบบช่วยบินตอนกลางคืน รวมทั้งระบบตรวจจับเป้าหมายด้วยอินฟาเรด ส่วนรุ่นขับไล่ใช้ชื่อ AV-8B Harrier II Plus มาพร้อมเรดาร์ APG-65 และกระเปาะชี้เป้าหรือ Targeting Pod สำหรับโจมตีภาคพื้นดิน รองรับจรวดต่อสู้อากาศยาน AIM-120 AMRAAM จึงยิงได้ไกลกว่าเดิมและแม่นกว่าเดิม แต่จะยิงเขาโดนหรือโดนเขายิงแล้วแต่พิจารณา

               โครงการนี้ใช้เวลายาวนานพอสมควร ทำนองช้าแต่ชัวร์เพราะคนซื้อมีอยู่แล้ว เริ่มจากปี 1978 สร้างเครื่องต้นแบบ YAV-8B ที่แปลงเครื่องเก่าให้คล้าย AV-16A กระทั่งปลายปี1981 เครื่องต้นแบบของจริงเริ่มทดสอบบิน ถึงต้นปี 1985 เครื่องบินลำแรกเข้าประจำการ อิตาลีและสเปนเป็น 2 ประเทศที่ขอซื้อไปใช้งานบ้าง มียอดผลิตรวมอยู่ที่ประมาณ 340 ลำ

                 ผู้เขียนมีเรื่องแปลกมาเล่าให้ฟัง การพัฒนาเครื่องบิน V/STOL ของอังกฤษและอเมริกา ช่วงเวลาและแนวคิดมักสลับขั้วกันอยู่เสมอ เริ่มจากปี 1960-1969 อังกฤษพัฒนาแฮริเออร์ความเร็วเหนือเสียงจนได้แฮริเออร์ความเร็วต่ำกว่าเสียง อเมริกามีแค่ X-13 เครื่องบินแบทแมนสำหรับโชว์งานกาชาด ต่อมาในปี 1970-1979 อเมริกาพัฒนา XFV-12A จนกระทั่งคว้าน้ำเหลว อังกฤษโดยเฉพาะกองทัพเรือมัวแต่บ้าเห่อ F-4K Phantom II ครั้นถึงปี 1980-1985 อังกฤษพยายามสร้างเครื่องบินลำใหม่ อเมริกาเอาแต่ปรับปรุงเครื่องบินลำเก่า และไม่ว่าใครทำอะไร ที่ไหน หรืออย่างไหร่ก็ตาม สุดท้ายทั้งคู่ได้ใช้เครื่องบินรุ่นเดียวกัน

               กลับมาที่เกาะอังกฤษกันอีกครั้ง กองทัพอากาศเห็น AV-8B Harrier II แล้วน้ำลายไหลย้อย ทำไมใต้ปีกจึงมีลูกดกถึงเพียงนี้ สวยเซี๊ยะเปี๊ยะระเบิดอีกต่างหาก ผลงานเครื่องบินตัวเองก็ไม่ค่อยดี บินไปทิ้งระเบิดที่ฟอล์กแลนด์ได้เที่ยวล่ะ 2-4 ลูก เปลืองค่าน้ำมัน ค่าซ่อมบำรุง ค่าเบี้ยเลี้ยง ค่าเบี้ยเสี่ยงภัย ค่าโน่นค่านี่ต่างหาก ว่าแล้วก็ซื้อเครื่องบินอเมริกามาใช้เสียเลย

               เป็นประเพณีดั้งเดิมแต่โบราณ ทุกครั้งที่อังกฤษซื้อเครื่องบินรบจากใครก็ตาม จะนำมาเปลี่ยนไอ้โน่นถอดไอ้นี่เสริมไอ้นั่น แล้วบอกว่าเครื่องบินฉันเมดอินยูเคนะจ๊ะเธอ คราวนี้เป็นการซื้อเครื่องบินตัวเองที่มีการปรับปรุงใหม่แล้วนำมาปรับปรุงใหม่ บริษัท British Aerospace รับบทคุณหมอลงมีดแปลงโฉม เครื่องต้นแบบ Harrier GR.5 เริ่มทดสอบบินกลางปี 1985ก่อนเข้าประจำการปลายปี 1989 เครื่องบินทั้งสองรุ่นเหมือนกันแทบแยกไม่ออก ที่แตกต่างก็เห็นจะเป็นส่วนโคนจมูก รวมทั้งเครื่องบินอังกฤษมีจุดติดอาวุธ 8 จุดส่วนเครื่องบินอเมริกามีแค่ 6จุด แต่ลำหลังแบกระเบิดได้มากกว่าช่างแปลกดีแท้

                  ส่วนทางด้านกองทัพเรืออังกฤษพ่อคนหลายใจ หลังเห็นว่าโครงการ P.1216 ยังไปไม่ถึงไหนเลย ก็เลยกลับใจสั่งซื้อ Sea Harrier FRS.1 จำนวน 24 ลำ แล้วผุดโครงการปรับปรุงใหญ่ตามมาอีกที Sea Harrier FA.2 เผยโฉมในปี 1988 ติดตั้งเรดาร์ Blue Vixen ที่ดีกว่าเดิม มาพร้อมจรวดต่อสู้อากาศยาน AIM-120 AMRAAM มีการปรับปรุงเครื่องเดิมจำนวน 29 ลำ สั่งซื้อเครื่องใหม่อีกจำนวน 18 ลำ อาจติดอาวุธไม่มากเท่า อาจทันสมัยไม่มากเท่า แต่คุณสมบัติโดยรวมใกล้เคียงกับ Harrier II

              สี่ยอดกุมารกองหน้าตัวจิ๊ดจากทีมลิเวอร์พูล ใครเป็นใครถ้าเดาไม่ออกเดี๋ยวบอกให้ ภาพบนซ้ายคือ Harrier GR.5 ทัพฟ้าอังกฤษ ภาพล่างซ้ายคือ Sea Harrier FA.2 ทัพเรืออังกฤษ ภาพบนขวาคือ AV-8B Harrier II Night Attack ภาพล่างขวาคือ AV-8B Harrier II Plus ของนาวิกโยธินอเมริกา มาร่วมซ้อมรบในเมืองไทยอยู่เป็นประจำ



แก้ไขข้อมูล : วันที่ 2017-12-26 14:37:52 โดย : superboy


ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:superboy
   คะแนน:2
  โพสวันที่ 26/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

Joint Strike Fighter Program

              ปี 1993 หลังโครงการ P.1216 ปิดตัวไปแล้ว 5 ปีเต็ม อเมริกาได้เริ่มโครงการจัดหาเครื่องบินรบเอนกประสงค์รุ่นใหม่ ทำงานได้ทั้งขับไล่สกัดกั้น โจมตีทิ้งระเบิดทางยุทธวิธี และสนับสนุนภาคพื้นดินอย่างใกล้ชิด โดยจะต้องเป็นเครื่องบินรบยุคที่ 5 ใช้เทคโนโลยีลดการสะท้อนคลื่นเรดาร์ หรือที่เรียกกันบ้าน ๆ ว่าเครื่องบินล่องหน ใช้ทดแทนเครื่องบินหลายรุ่นที่เริ่มล้าสมัย ลดมาเหลือรุ่นเดียวเพื่อลดต้นทุนและค่าซ่อมบำรุง โดยจะแบ่งออกเป็นรุ่นย่อยตามความต้องการ

                เนื่องจากว่าเป็นโครงการขนาดใหญ่โต พลาดพลั้งขึ้นมาถึงกับล้มละลายได้เลย พี่กันจึงได้เชื้อเชิญมิตรสหายร่วมน้ำสาบาน เข้ามาจอยกันสำเร็จด้วยกันล้มเหลวด้วยกัน ตั้งเป้าหมายผลิตเครื่องบินประมาณ 6,000 ลำ ราคารวมทั้งโครงการอยู่ที่ 2 แสนล้านเหรียญ มีบริษัทส่งเครื่องบินเข้าประกวดจำนวน 4 ราย ผู้ที่ผ่านการคัดตัวจะได้สร้างเครื่องต้นแบบ ผลการตัดสินมีขึ้นในเดือนธันวาคม 1996 ผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศได้แก่….!!!

                เครื่องบินลำนี้ก็คือ Boeing X-32 ใช้ปีกสามเหลี่ยมเรียวยาวมาด้านหน้า แพนหางดิ่งแบะออกด้านข้างเล็กน้อย ท่อไอพ่นหดเข้ามาจากแพนหางระดับ ความเร็วสุงสุดประมาณ1.5 มัค เครื่องต้นแบบสร้างเสร็จในปี 1999 เริ่มทดสอบบินในปีถัดไป เครื่องต้นแบบลำที่สองสร้างเสร็จตามกันมา และเป็นรุ่น X-32B V/STOL ที่จะมาทดแทน AV-8B Harrier II

              Boeing X-32B ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney F119 จำนวน 1 ตัว เมื่อต้องการลอยตัวจะปิดท่อไอพ่นท้ายลำ แล้วใช้ท่อไอพ่นสำหรับยกตัวที่อยู่กลางลำ เป่าลมร้อนจากเครื่องยนต์เพื่อทำการยกตัว โดยมีท่อไอพ่นขนาดเล็กช่วยในการทรงตัว ติดอยู่ใต้ห้องนักบิน บริเวณเกือบปลายปีก และแพนหางระดับรวมทั้งสิ้น 6 จุด X-32B เริ่มทดลองบินในปี 2001จำนวนรวมอยู่ที่ 68 เที่ยวบิน ส่วน X-32A รุ่นปรกติทดลองบินจำนวน 66 เที่ยวบิน ไม่มีอุบัติเหตุทำได้อย่างที่โม้ทุกประการ

                 เครื่องบินลำถัดไปก็คือ Lockheed Martin X-35 มีรูปทรงคล้ายคลึง F-22 ค่อนข้างมาก ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney F119 จำนวน 1 ตัว ปีกค่อนข้างหนาและเยื้องไปด้านหลัง แพนหางดิ่งแบะออกนิดเดียว ท่อไอพ่นหดเข้ามาจากแพนหางระดับ ละม้ายคล้ายคลึง X-32 อยู่พอสมควร แต่ดูหล่อกว่าเพราะผอมเพรียวรูปร่างสมส่วน ขนาดเครื่องบินใกล้เคียงกัน น้ำหนักบินขึ้นสุงสุดใกล้เคียงกัน แต่ X-35 ใส่อาวุธในลำตัวได้เยอะกว่า (เพื่อลดการตรวจจับด้วยเรดาร์ จึงไม่ติดอาวุธใต้ปีกและใต้ท้อง) เครื่องต้นแบบมาช้ากว่าคู่แข่งหลายเดือน ความเร็วสุงสุดประมาณ 1.22 มัค ต่ำกว่าความต้องการอยู่บ้าง

                เครื่องต้นแบบ X-35B ซึ่งเป็นรุ่น V/STOL ใช้เครื่องยนต์ตัวเดิมพร้อมท่อปรับแต่งทิศทาง ติดตั้งพัดลมแนวนอนขนาดใหญ่หลังที่นั่งนักบิน (เรียกว่า Lift Fan) เป่าลมเย็นใส่พื้นเพื่อยกตัวในแนวดิ่ง ท่อไอพ่นท้ายลำจะเป่าลมร้อนเพื่อช่วยยกก้น โดยมีท่อไอพ่นขนาดเล็กใต้ปีกช่วยประคอง พัดลมให้แรงยกตัวมากกว่าเครื่องยนต์หลายเท่า กินแรงจากเครื่องยนต์แค่เพียงน้อยนิด

                เมื่อการทดสอบภาคสนามได้สิ้นสุดลง มีการนำผลมาเปรียบเทียบกันอย่างละเอียด วันที่ 26 ตุลาคม 2001 เครื่องบิน Lockheed Martin X-35 ได้ถูกคัดเลือกในโครงการ Joint Strike Fighter หรือ JSF และถูกตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า F-35 Lightning II แบ่งออกเป็นรุ่น F-35A ใช้งานบนบกสำหรับกองทัพอากาศและนาวิกโยธิน รุ่น F-35B ใช้งานบนเรือสนับสนุนการยกพลขึ้นบกสำหรับนาวิกโยธิน และรุ่น F-35C ใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบินสำหรับกองทัพเรือ

                 F-35A ประจำการกองทัพอากาศหลายชาติแล้ว ส่วน F-35B ประจำการนาวิกโยธินอเมริกาแล้ว และ F-35C อยู่ระหว่างทดสอบใช้งานจริง เครื่องบินทุกรุ่นมีหน้าตาเปลี่ยนไปจากเดิม อ้วนขึ้น กว้างขึ้น และหนักขึ้น (น้ำหนักบินขึ้นสุงสุด F-35A เพิ่มขึ้นจาก 50,000 ปอนด์ในรุ่นต้นแบบ มาเป็น 70,000 ปอนด์ในรุ่นประจำการ) ความเร็วสุงสุดเพิ่มขึ้นคือ 1.6 มัค เปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney F135 ผลพวงจากการพัฒนาปรับปรุงข้อบกพร่อง แม้จะประสบกับความล่าช้าและงบบานปลาย สุดท้ายได้เครื่องบินที่ดีตรงความต้องการ

                ภาพบนซ้ายเปรียบเทียบเครื่องบินทั้ง 3 รุ่น จะเห็นได้ว่า F-35C ปีกกว้างที่สุด เติมน้ำมันได้มากที่สุด ราคาแพงที่สุด และพัฒนาเชื่องช้าที่สุด ภาพล่างซ้ายแสดงจำนวนเครื่องบินที่คาดว่าจะผลิต รวมทั้งแบบเครื่องบินที่จะนำมาทดแทน ภาพบนขวาแสดงระบบเครื่องยนต์ F-35B ซึ่งเป็นรุ่นขึ้นลงแนวดิ่ง ภาพล่างขวาแสดงข้อมูลการบินลอยตัวของ F-35B ซึ่งจะใช้แรงยกจากพัดลมกลางลำมากที่สุดคือ 48 เปอร์เซนต์ ท่อไอพ่นที่บั้นท้าย 43 เปอร์เซนต์ และท่อไอพ่นใต้ปีกอีก 9 เปอร์เซนต์

                เรื่องลมร้อนลมเย็นนี่ก็เป็นประเด็น เครื่องบิน X-32 ใช้ท่อไอพ่นกลางลำเพื่อลอยตัว ลมร้อนอาจโดนพื้นดินแล้วตีกลับเข้าช่องดูดอากาศ นานวันเข้าก็อาจเสียหายจนเกิดอุบัติเหตุ ขณะที่ X-35 พ่นลมเย็นจากพัดลมกลางลำ ส่วนลมร้อนอยู่ด้านท้ายและกลางปีก โอกาสเจอแจ๊คพอตจึงมีน้อยกว่าอีกฝ่าย จึงได้คะแนนส่วนนี้เพิ่มเติมเข้าไแป

F-35B ของอังกฤษ

                อังกฤษเข้าร่วมโครงการ JSF มาตั้งแต่ต้น ลำดับความสำคัญรองจากอเมริกาเพียงชาติเดียว มีส่วนร่วมในการพัฒนาหลายสิ่งหลายอย่าง นำประสบการณ์ที่เจ็บมาเยอะปรับปรุงระบบลอยตัวในแนวดิ่ง โดยเฉพาะพัดลมยกตัวซึ่งเป็นจุดเด่นราคาแพง นาทีนี้แก้ไขปัญหาได้(น่าจะ)หมดแล้ว และ(น่าจะ)เป็นเทคโนโลยีที่ยกระดับเครื่องบินให้สุงกว่าเดิม เหมือนตอนพวกเขาพัฒนา Harrier GR.1 สำเร็จในครั้งกระโน้น จนกระทั่งมาเป็น F-35B ในครั้งกระนี้

                อังกฤษมีแผนจัดหา F-35B จำนวน 138 ลำ (ไม่รวมเครื่องทดสอบประมาณ 10 ลำ) กองทัพเรือใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบินติดสกีจัมป์ ส่วนกองทัพอากาศใช้งานบนบกเนี่ยแหละ ที่สั่งแบบนี้คงใช้แผนเดิมตอนสงครามฟอล์กแลนค์ ถึงคราวจำเป็นเครื่องบินกองทัพอากาศจะบินไปจอดบนเรือ ส่วนจะมี F-35A ตามมาหรือเปล่าไว้ดูกัน

                หันไปดูเรือบรรทุกเครื่องบินกันบ้าง ได้เครื่องบินใหม่แล้วก็ต้องได้เรือลำใหม่ด้วย เพื่อทดแทนเรือบรรทุกเครื่องบินชั้น Invincible ที่เกิด-แก่-เจ็บ-ตายและโด่งดังพร้อมกันกับ Sea Harrier ภาพเรือลำบนโผล่ขึ้นในปี 1997 มีเครื่องบินจากโครงการ JSF มีเฮลิคอปเตอร์ EH-101 มีสกีจัมป์ที่หัวเรือ มีเรดาร์ตรวจการณ์ระยะไกล Type 1046 หรือ Thales S1850M มีระวางขับน้ำประมาณ 30,000 ถึง 40,000 ตัน รองรับอากาศยานตั้งแต่ 20 ถึง 40 ลำ และมีแบบเรือให้เลือกว่าจะเอาเล็ก-กลาง-ใหญ่

                เรื่องราวของเมืองผู้ดีนั้นสุดแสนดราม่า เพียง 2 เดือนหลังปรากฎภาพเรือลำใหม่ อังกฤษได้มีการเลือกตั้งตามวาระ พรรคแรงงานกลับมาครองเสียงข้างมากอีกครั้ง หลายโครงการจึงถูกดองเค็มไว้ทำส้มตำ หลายโครงการถูกยกเลิกเพราะนายกไม่ปลื้ม และหลายโครงการได้เกิดใหม่จากกองเถ้าถ่าน

                โครงการ Super Carriers เป็นผู้โชดดีอยู่ในกลุ่มท้ายสุด เรือบรรทุกเครื่องบินหอคอยคู่ยาว 284 เมตร ระวางขับน้ำสุงสุด 70,600 ตัน ได้กลับคืนสู่ราชนาวีอังกฤษอีกครั้ง หลังฝ่ามรสุมกระทั่งเอาชนะครบทุกด่าน รวมทั้งโครงการ JSF เป็นรูปเป็นร่างอย่างชัดเจน ปี 2008 จึงได้มีคำสั่งซื้อเรือจากรัฐบาล HMS Queen Elizabeth R08 วางกระดูกงูปี 2009 เข้าประจำการวันที่ 9 ธันวาคม 2017 ส่วน HMS Prince of Wales R09 วางกระดูกงูปี 2011 คาดว่าจะเข้าประจำการในปี 2020

                เรื่องดราม่าของอังกฤษยังไม่จบ เมื่อได้ Super Carriers เป็นที่แน่นอนแล้ว หลายคนเห็นลานบินยาว ๆ ก็เลยอยู่ไม่สุข จึงได้เสนอให้เปลี่ยนเครื่องบินมาเป็นรุ่น F-35C แล้วติดตั้งเครื่องส่งเครื่องบินทดแทนสกีจัมป์ จะได้เครื่องที่บินได้ไกลขึ้น ติดอาวุธได้มากขึ้น ซ่อมบำรุงง่ายขึ้น เป็นมาตราฐานเดียวกับกองทัพเรืออเมริกา ต่อมาไม่นานก็กลับมาเลือก F-35B เหมือนเดิม เพราะ F-35C พัฒนาล่าช้าจนเกินงาม เรือลำใหม่จะมีแต่ลานบินโล่ง ๆ ไปอีกหลายปี รวมทั้งมีราคาแพงกว่ากันนิดนึง

               HMS Queen Elizabeth เข้าประจำการราชนาวีอังกฤษแล้ว ส่วนฝูงบิน 809 ก็กำลังฝึกบินกันอย่างเข้มข้น และในปีหน้า F-35B จะเข้าประจำการบ้าง สิ้นสุดการรอคอยอันแสนยาวนานในปีที่ 58 แม้จะไม่ใช่เครื่องบินสองหางก็ตามที

-----------------------------------------------------------

              ภาคผนวก : กองทัพเรือไทยเคยมีเครื่องบิน AV-8S Matador จำนวน 7 ลำ และเครื่องบินฝึก TAV-8S Matador จำนวน 2 ลำ ปลดประจำการหมดแล้วเพราะไม่มีอะไหล่ซ่อมบำรุง แต่เรือหลวงจักรีนฤเบศรยังปรกติสุขทุกประการ ถ้าผู้อ่านต้องการฟื้นฟูฝูงบิน 301 ขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยการจัดหา AV-8B Harrier II มือสองจากอเมริกา กรุณาตรวจสอบรุ่นให้ตรงกับความต้องการด้วย ไปคว้าเครื่องบินโจมตีมาใส่จรวดอัมรามแล้วยิงไม่ออก จะหาว่าหล่อไม่เตือนไม่ได้นะครับ ;)

อ้างอิงจาก

https://www.baesystems.com/en-uk/heritage/hawker-siddeley-harrier2

http://plane-wallpaper.blogspot.com/2012/04/fa2-sea-harrier-fighter-aircraft.html

https://www.flickr.com/photos/24526864@N03/6834159341

https://www.flickr.com/photos/chris_pasley/21872091525

https://en.wikipedia.org/wiki/British_Aerospace_P.1216

http://yellowairplane.com/Adventures/Falkland_Islands_War_Guestbook/A2-Ships_Falklands_War.html

https://defenceoftherealm.wordpress.com/2014/11/08/the-raf-harriers-baptism-of-fire/

http://grandlogistics.blogspot.com/2011/01/sea-harriers-and-harriers-in-falklands.html

http://www.zona-militar.com/foros/threads/im%C3%A1genes-del-conflicto-de-malvinas-fotos.258/page-3

http://www.plymouthherald.co.uk/news/plymouth-news/next-type-26-ship-should-315238

https://web.archive.org/web/20100327150403/http://www.falklands.info/history/82timeline.html

http://www.shipsnostalgia.com/gallery/showphoto.php/photo/902146/title/almirante-latorre-dlg-14/cat/513

https://en.wikipedia.org/wiki/Joint_Strike_Fighter_program

https://en.wikipedia.org/wiki/Lockheed_Martin_F-35_Lightning_II

https://en.wikipedia.org/wiki/Boeing_X-32

http://www.hmsglamorgan.co.uk/html/from_hermes_03.html

https://defense-arab.com/vb/threads/101332/

http://www.fast-air.co.uk/falklands-25/

http://www.derekblois.co.uk/product/mean-and-moody/

https://en.wikipedia.org/wiki/Falklands_War

http://www.ebay.co.uk/itm/5-1974-PUB-MCDONNELL-DOUGLAS-AV-16A-ADVANCED-HARRIER-V-STOL-AV-8A-USMC-RAF-AD-/291614930673

http://www.harrier.org.uk

https://www.urban75.net/forums/threads/the-planes-that-never-were.343477/page-6

เอกสารดาวน์โหลด : Joint Strike Fighter Presentation.pdf

เอกสารดาวน์โหลด : The Road to JSF: Forty years of UK ASTOVL work and its impact today.pdf

เอกสารดาวน์โหลด : AMERICAN X-VEHICLES An Inventory—X-1 to X-50.pdf

เอกสารดาวน์โหลด : The Fighter of the 21st Century.pdf




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:กบ
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 26/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

แจ่มจรัสเด็ดดวง เหมือนเดิมครับ




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:nok
   คะแนน:1
  โพสวันที่ 26/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ขอบคุณครับ




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:เด็กทะเล
   คะแนน:1
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ขอบคุณครับ ยังยอดเยี่ยมเหมือนเดิม




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:RAF
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ขอบคุณครับคุณsuperboy


ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ



   ชื่อ:Naris
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ชอบคุณครับ

ขอบคุณครับ




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:superboy
   คะแนน:2
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

                                      เอ่อออออ...........!!!




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ



   ชื่อ:aaa444
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

เอาboeing x-32 มาพัฒนาต่อน่าจะดีนะครับ ผมว่ามันไม่ขี้เหร่อะไร ปรับโฉมนิดหน่อยเท่ระเบิดเลยครับ



ขอยืม

ขอยืม

ปรับปรุง

ปรับปรุง





นะครับ

นะครับ


ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ



   ชื่อ:aaa444
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 27/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ขอโทษทีรูปใหญ่เกิน




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:RAF
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 28/12/2560
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

สาเหตุที่กองทัพเรืออังกฤษไม่สั่งซื้อharrier คำตอบคือไม่มีเงินและไม่มีเรือบรรทุกเครื่องบิน จึงไม่รู้ว่าจะซื้อได้ยังไงถึงซื้อได้ก็ไม่มีเรือให้จอด เพราะช่วงปี70ก่อนสงครามฟอร์คแลนด์อังกฤษมีปัญหาเศรษฐกิจต้องลดขนาดกองเรือ ต้องปลดเรือบรรทุกเครื่องบินที่มีอยู่2ลำHMS Ark Royal(R09) กับHMS Eagle(R05) (โอน phantomกับbuccaneerให้กองทัพอากาศ)ไม่มีเรือบรรทุกเครื่องบินจริงๆ เพราะhermesคือเรือcommando ที่ดัดแปลงให้harrier บินขึ้นลงได้ส่วนinvicibleเป็นเรือลาดตระเวณปราบเรือดำน้ำ (เหมือนที่รัสเซียกับญี่ปุ่นเรียกเรือตัวเองแบบนั้น) อาร์เจนติน่าถึงมั่นใจที่จะบุกฟอร์แลนด์เพราะเชื่อว่าอังกฤษไม่มีความสามารถที่ใช้กำลังบุกยึดคืนแน่นอน (Vulcanบินไม่ถึงแน่นอน แต่ดันเจอoperation black bug ที่อเมริกายังขอcopyไปใช้ตอนสงครามอ่าวเปอร์เชีย ถึงจะไม่มีประสิทธิภาพอะไรมากแต่ก็มีผลทางจิตวิทยา) แต่ลืมคิดไปว่าอังกฤษเป็นพวกที่ถ้าเข้าตาจนสามารถทำอะไรได้ทุกอย่าง ลงเอยที่ความย่อยยับของกองทัพอาเจนติน่าที่ทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถฟื้นฟูได้ ตอนหลังสงครามที่กองทัพเรือยังคงไม่สั่งซื้อharrierก็เพราะไม่มีเงินกับไม่มีเรืออีกนั่นแหละ เนื่องจากhermesต้องขายให้อินเดีย ส่วนinvicibleก่อนสงครามได้ตกลงจะขายให้ออสเตรเลียพอจบสงครามเลยไม่ขาย เก็บไว้ใช้เอง อีกทั้งสมรรถนะของharrierเองในมุมมองของทร.(ลำเล็กบรรทุกอาุธได้น้อยกับพิสัยการบินสั้น ปัญหาการใช้งานมาก คือ ทั้งเล็ก สั้น แถมไม่อึด ดีที่ขึ้นลงทางดิ่งได้ ทำได้ดีในการต่อสู้ทางอากาศระยะประชิด คือมีดีแค่ลีลา555)ไม่ได้ดีอะไรมากจนต้องรีบซื้อมาใช้งาน

แก้ไขข้อมูล : วันที่ 2017-12-28 12:33:01 โดย : RAF


728X90_04
ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ



   ชื่อ:yamano
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 20/1/2561
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

ถามต่อคับ ทำไมสหรัฐถึงสำรองเครื่องบิน AV 10 ไว้เป็นร้อยร้อยลำ ต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง ในตอนหลังหลัง เริ่มมีการปรับใช้เครื่องบินใบพัด ในสงคราม เอเชียกลาง แสดงว่า เหตุผลก็คืออยู่ที่การ ลดต้นทุนนำของเก่ามาใช้และปรับปรุงให้เกิดประสิทธิภาพโดยที่เขาทำเองได้ทั้งหมดส่วนเรารอซื้ออย่างเดียว จึงทำให้เรือ ธงของเราต้อง มีแค่เครื่องบินปีกหมุนไม่มีเครื่องปีกตรึงใช้ร่วมประกอบเลย

แก้ไขข้อมูล : วันที่ 2018-01-20 20:50:05 โดย : yamano


ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top
   ข้อมูลผู้ตอบ

     

   ชื่อ:Phu2000
   คะแนน:0
  โพสวันที่ 11/3/2561
   แก้ไขโปรไฟล์

หัวข้อ :ทายาทแฮริเออร์

มีเจ้านี่ด้วยนะครับ




ผู้ดูแลระบบ : ให้คะแนน ลบคะแนน ลบ แก้ไข | ผู้ใช้งานทั่วไป : แจ้งลบคำตอบ แก้ไข   Top





ตอบกระทู้